Hej Dziubaski !
wcielam plany w życie ale i tak nie udaje mi się uniknąć jesiennej depresji. Wszystko za sprawą samotności. Nie mam nikogo z kim mogłabym dzielić szczęście w pełni i cieżko je pomnazać. Ale nie moge inaczej, ciągle kieruję się tezą, że lepiej być samym niż z byle kim. Choć brakuje mi uniesień, przytuleń oparcia i życia pełnego bo złożonego z dwóch swiatów.
Nie zostaje nic tylko modlić się o prawdziwą miłość
:)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz